แม่เราเป็นคนภูเก็ตมีญาติอยู่ที่ภูเก็ตและพังงาเยอะแยะ เราเองก็มีโอกาสได้ไปทั้ง2จังหวัดนี้แทบทุกปี คุ้นเคยกับชื่อสถานที่ๆเจอในข่าวหลายที่...ที่เคยผ่าน เคยอยู่ เคยแวะก็มีไม่น้อย
ช่วงเช้าของวันที่26ธ.ค....แม่เราเดินพร้อมกับถือวิทยุเข้ามา+หน้าตาดูกังวลมากๆ แล้วเค้าก็บอกว่า
"สึนามิเข้าภูเก็ต..." แล้วแม่เราก็โทรหาบรรดาญาติๆที่อยู่ในที่เสี่ยงภัยแต่โดยมากก็ติดต่อไม่ได้...แล้วก็มีเพื่อนของน้า(แต่เราเรียกพี่)โทรมาว่า..หนีขึ้นเขาทัน นึกว่าเกือบตายซะแล้ว เราเองก็รอภาพเหตุการณ์ทางทีวีเพราะโดยหลักก็ฟังจากวิทยุ คนที่บ้านต่างก็ตามข่าวกันแบบสุดๆ
...ยอดผู้เสียชีวิตจากตอนแรก50กว่าคน....พอตกเย็นมันขึ้นพรวดๆเหมือนโดนปั๊ม..ญาติก็ยังติดต่อไม่ได้ และที่ห่วงที่สุดคือญาติที่ทำรีสอร์ทอยู่ที่ เขาหลัก ...ถ้าคนที่ตามข่าวจะรู้ว่านั่นก็เป็นจุดที่โดนถล่มหนักมาก ตอนที่มีการถ่ายภาพจาก ฮ.บริเวณหาดตรงเขาหลักนี่บอกตรงๆว่า จำไม่ได้เลยมันกระจุยซะจนไม่รู้ตรงไหนเป็นตรงไหนทั้งๆที่เราเองก็ไปเมื่อตอนปลายเดือนต.ค.ที่ผ่านมานี่เอง(ถ้าเกิดในช่วงที่เราอยู่ที่นั่นป่านนี้คงไปลอยเป็นซากให้เขากู้แล้วแหงๆ- -")
เราเองก็ดูข่าวจนดึกเลยทางCNNกับช่องอื่นๆก็รายงานแบบเกาะติดเหมือนกัน เรียกได้ว่าดูจนเอียนเลย พอเห็นภาพผู้ประสบภัยแล้วมันหดหู่สุดๆๆ จะร้องไห้เอาอยู่หลายรอบเหมือนกัน
..ยังนั่งนึกถึงภาพรีสอร์ทของญาติที่เดิมทีเป็นกระต๊อบติดริมทะเล จนต่อมาก็ขยับขยายจนต่อเติมเพิ่มขึ้นมีสระว่ายน้ำ มีต่างชาติมาพักเยอะขึ้น..นึกถึงเมื่อเดือนต.ค.นี้เองที่เรายังไปนั่งกินกุ้งแช่น้ำปลาเล่นที่ริมหาด มองเห็นฝรั่งเดินเล่น ว่ายน้ำ นึกถึงพี่ๆน้าๆบริกรที่เคยคุยด้วยกัน ญาติที่ออกมาคุยกันที่ล็อบบี้บ่อยๆ หาดป่าตองที่เห็นมาตั้งแต่เด็ก(เราไปเยี่ยมญาติ+กินเจที่ภูเก็ตตั้งแต่เด็กจนเป็นเรื่องปกติของคนที่บ้าน) ...ดูภาพในข่าวแล้วใจหายชะมัด- -"
....ตอนนี้มันไม่เหลืออะไรให้เห็นอีกแล้วนอกจากซาก..ไม่รู้คนที่นึกๆถึงนี่จะเป็นยังไงกันมั่ง โชคดีที่ญาติส่วนใหญ่ปลอดภัย(เรามีญาติอยู่ที่อ.ท้ายเหมือง พังงาด้วย) ส่วนกลุ่มที่ทำรีสอร์ทตรงเขาหลักนี่พึ่งได้ข่าวไม่กี่ชม.มานี้ว่ามีตายไปคนนึงแต่โดยรวมๆก็ปลอดภัย
....เฮ้อ ขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองผู้ที่เดือดร้อนด้วยเถอะ ไม่อยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นเล้ยยย
เปลี่ยนเรื่องสลดๆมาเป็นเรื่องอื่นมั่งดีกว่า- -"
...Lunentia FanArt....
เราพึ่งวาด จับดินสอเขียนบนกระดาษจริงๆก็ตอนราวๆตี1(ประมาณนั้น)ของวันที่25(วันหมดเขต)..พูดตรงๆหมดมุขวาด ไม่มีไอเดียเลยจริงๆ จนแล้วจนรอดเลยวาดไฟเตอร์ชายขึ้นมาตัวนึง-ลงสีจนเสร็จ...แล้วนักดาบชายก็ตามมา(ทำไมมีแต่ตัวผู้ล่ะ เหอๆๆๆ)แต่...นักดาบน่ะ เดิมเราวาดหันซ้ายแต่เพื่อความลงตัวเลยกะกลับด้านให้มาเป็นหันขวา โดยลืมไปเลยว่าสายคาดมันกลับด้าน(ฮา..ช่างมันเถอะ)
แล้วก็ลงสีรวมตัวผู้2ตัวจนเสร็จ
-..แต่ตัวซ้ายนี่มันมุมคล้ายๆกับตัวขวาแต่ตีฟที่ยิงมันลึกไม่เท่ากัน ไอ้เราก็ลืมนึกไปแต่เพราะเวลามันเหลือน้อยสมองชักไม่สั่งการแล้ว-3-"
แค่2ตัวนี้ก็กินเวลาไปเยอะเพราะไม่มีไอเดียเพิ่ม คอมก็สเปคต่ำ เมาส์ก็ฝืด(จริงๆหลังๆเวลาทำซีจีนี่เราจะย้ายไปทำอีกเครื่องแต่พอดีมันต้องใช้ทำมาหากินอยู่..คนอื่นใช้ทำงานอยู่เราก็ไม่อาจเอื้อม ต้องทนทำเครื่องกะหลั่วไปก่อน..แต่หลังๆจะบ้าเพราะจะกดเซฟหรือปาดพู่กันนี่โหลดนานเอาเรื่อง)
-คอมอืดกับเมาส์ฝืด...(มืดเพราะไม่ได้เปิดแฟลช)
เวลามันกระชั้นมากจนไปรษณีย์ปิดก็ยังไม่เสร็จ สุดท้ายต้องเอาไปส่งเองที่บริษัทเขา(ตึกหายากโคตรๆ)ไปกับพ่อ มีการโทรถามทางด้วย..ฟิ้ว
-ไปที่บ.เขาเลยให้โปสเตอร์มาหลายแผ่นเลย(ขอบคุณคร้าบ พี่ใจดีมากๆ)+ภาพที่ปริ้นมาดูเล่นๆในภายหลัง
เราส่งไป2รูป จริงๆกะส่งอันเดียวแต่ดูแล้วมันอนาจใจเหลือหลายเลยยัดรูปแรกไปด้วย..ตอนที่ทำ2ตัวกลางเสร็จตามที่เรากะไว้คือต้องปริ้นออกมาแล้วว่าจะเติม2สาวนักเวทย์และธนูลงไปแต่เครื่องปริ้นมานต่อกับคอมเครื่องที่ใช้ทำงานอยู่เลยอดไป ต้องกะวาดขึ้นมาต่างหากโดยไม่ได้ลองทาบแล้วลากไปซ้อนกันเฉยๆ(โคตรจะไม่ลงตัวเล้ย)
-รูปแรกที่ทำ เงาพลาดอย่างจัง!!!แต่ไม่มีเวลาแก้ จริงๆมมุมของตัวซ้ายเงามันเป็นแบบนี้ไม่ได้แน่- -"แหงะ+วงเวทย์ไซดุ๊กดิ๊กที่วาดแบบสั่วๆเอาเร็วเข้าว่า(มองตรงคาถาดีๆสิ เหอๆๆ)
-รูปที่2 นักธนูพิการเพราะตอนจัดคอมโพสภาพมันไม่ลงเลยปรับตีฟไปๆมาๆจนแขนลีบเลยT_T+แถมกลืนกันสุดๆ อยากบอกว่าภาพนี้ทำเราหลับคาจอคอมเลยมือยังจับเมาส์อยู่แต่คอพับไปแล้ว พยายามมองจอแต่มันเบลอๆเลยต้องรีบยัดให้เร็วที่สุด
ป.ล.เกิดมาพึ่งเคยทำภาพที่เร่งทำแบบนี้มาก่อน เหมือนโปรเจคส่งอาจารย์ยังไงอย่างนั้นเลย..รู้สึกชื่อภาพว่า"นักสู้แห่งฝัน"มั้ง(ฟังเพลงลูเนนเทียภาษาไทย คำว่าฝันมันกรอกหูเยอะ) รายละเอียดที่กรอกในแบบฟอร์มสั้นสุดๆ
+จริงๆได้มีโอกาสไปดูงานที่สนามบินสุวรรณภูมิด้วยแต่ค่อยมาว่าอีกทีล่ะกันเน้อ
